Een goede basis

Heel vaak krijg ik de vraag van mensen of ik een pony te koop weet die bomproof is en 100% betrouwbaar.  Hij of zij moet geschikt zijn voor een kindje dat net is begonnen met ponyrijden en best nog wel onzeker is.
“Nee, die weet ik niet”, is mijn standaard antwoord. Ik ken namelijk geen enkele pony die geschikt is voor onzekere kinderen die net begonnen zijn met ponyrijden. En zeker niet om aan te schaffen als eigen pony. Waarom niet? Omdat ik de ervaring heb dat met dit uitgangspunt er problemen gaan ontstaan.
Het kan allemaal wel. Een pony kopen, maar dan wel met de juiste begeleiding.
En dan bedoel ik ook echt dagelijkse begeleiding voor zowel kind als ouders.
Stel je nu eens voor dat het lukt om een pony te vinden die werkelijk geen stap verkeerd zet. Waar je op kan gaan staan. Die je los in het gangpad kan zetten. Of waar je met je vriendinnetje achterop mee langs de weg kan.De ouders hoeven er niets aan te doen, behalve dochter of zoonlief naar de pony te brengen.
Na een jaar wordt er besloten dat het kind wel toe is aan een betere pony. Want met deze pony gaat het tenslotte ook heel goed. Nu komt er een jonge pony, pittiger dan de vorige. Heeft het kind nu voldoende basis om dit te kunnen handelen?  Weten de ouders inmiddels voldoende om het kind op een goede manier te begeleiden?
Deze pony blijft niet in het gangpad staan maar kiest het hazenpad. Met opstappen gaat het al mis omdat de pony opeens een voet tegen zijn billen krijgt. Want ja er op klauteren ging bij de vorige ook. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Is het niet zo dat voor er een eigen pony wordt aangeschaft de basis van zowel kind als ouder goed moet zijn? Dat er eerst gezorgd moet worden dat kind en ouder wat steviger in hun schoenen komen te staan?
Want ik heb het nu alleen over de problemen die voor ouder en kind kunnen ontstaan. Nog niet eens over de pony. Die in dit hele verhaal alle onbegrip en vaak ook onkunde moet doorstaan.
De pony die een compleet andere taal spreekt en vreselijk in de war raakt van alle tegenstrijdige signalen. Een pony die zich dan doodongelukkig voelt en er helemaal niets aan kan doen.
Met een goede basis is het een win-win situatie voor iedereen en een levenlang plezier!
Groetjes, Sandy

Overgewicht…

Vandaag wil ik je meenemen in mijn werk als Voedingsadviseur.

Tot welk gewicht kun je als ruiter op een paard rijden? Een vraag die ik vaak voorbij zie komen en die mij echt verbaasd! Waarom zou jij als ruiter op een paard gaan zitten als je overgewicht hebt? Doe iets aan dat gewicht en niet alleen voor je paard maar in eerste instantie voor jezelf, overgewicht is niet gezond!

Het voer van het paard wordt steeds vaker weloverwogen gekozen. Voldoende ruwvoer om de maag en darmen gezond te houden. Eet jij voldoende groente om jouw maag en darmen gezond te houden? Krachtvoer moet afgepast zijn en het liefst passend bij het paard, maar hoe ziet jouw “krachtvoer” eruit en past hetgeen je eet wel bij je beweeg- en leefpatroon? Voor ons paard kopen we allerlei supplementen om te ondersteunen in bepaalde seizoenen, maar gebruik je zelf eigenlijk supplementen of vind je dat niet nodig?

Diëten werken niet…

en minder eten en meer bewegen is helaas ook niet voor iedereen de manier om overgewicht kwijt te raken. Was het maar zo simpel. Ik ben me heel erg bewust van het feit dat het niet zo simpel is. Ieder persoon is een individu qua voeding en beweging. Ga dan ook op zoek naar iemand die je daadwerkelijk kan helpen met jouw situatie. Het is belangrijk dat er gekeken wordt naar evt. klachten, klein of groot, om na te gaan of het lichaam naar behoren functioneert. Hoe staat het met het huidige voedingspatroon? Goed om in kaart te brengen en aan de hand daarvan wijzigen door te voeren. Zijn er voedingstekorten waardoor jouw lichaam niet naar behoren kan functioneren! En in die laatste zit vaak het antwoord. Als we al voldoende groente en fruit eten wil het nog niet zeggen dat we daarmee alle vitamine en mineralen voldoende binnen krijgen. Om toch te kunnen functioneren pleegt het lichaam roofbouw op zichzelf, van waaruit allerlei klachten kunnen ontstaan, waaronder overgewicht!

Wat kan een orthomoleculaire voedingsadviseur voor je betekenen? Deze gaat samen met jouw tekorten opspeuren, je voedingsrichtlijnen geven en evt. supplementen voorschrijven om die voedingstekorten tegen te gaan.

Mijn eerste advies voor iedereen is een gezond voedingspatroon te volgen met daarnaast de volgende supplementen:

Multivitamine, vitamine C, vitamine D3 en Visolie

Met deze supplementen heb je een goede basis om het lichaam te ondersteunen en evt tekorten zoveel mogelijk tegen te gaan. Gebruik wel natuurlijke producten zodat het lichaam er zoveel mogelijk gebruik van kan maken. Synthetische producten zijn vaak lichaamsvreemd waardoor ze niet goed opneembaar zijn en eerder een belasting dan een verlichting!

Succes en tot de volgende keer! Warme groet Kathleen

I’m not telling you it’s going to be easy, I’m telling you it’s going to be worth it

Lange benen…

Als ruiter ken je het vast wel, dressuurruiters met van die mooie lange benen. Het lijkt of zij geen moeite hoeven te doen om die benen lang te houden tijdens het rijden. Maar is dat eigenlijk wel zo? Hoeveel ruiters ken jij die onstabiel-, te veel voor- of achterover of met opgetrokken benen zitten? Knijpen om op je paard te blijven zitten is ook niet de manier. Maar ja wat dan wel?

Maak lange benen….

Makkelijker gezegd dan gedaan hoor ik je denken, maar neem van mij aan dat iedereen zijn benen lang kan maken. Maar je moet er wel iets voor doen! En dat is?

Trainen! En dan heb ik het niet over trainen op het paard, maar stap van je paard en werk eens wat vaker aan jezelf.

Ik geef je wat oefeningen:

Het belangrijkste bij het trainen voor “lange” benen is de flexibiliteit van de spieren. Een spier moet kunnen aanspannen maar zeker ook kunnen ontspannen. Door dagelijks je spieren te stretchen worden deze soepeler en kunnen zij gemakkelijk op lengte gehouden worden. Dus treur niet als je wat kortere benen hebt meegekregen van huis uit! Iedereen kan zijn of haar benen flexibeler maken waardoor we ze lang kunnen maken.

Hiernaast heb ik wat oefeningen afgebeeld staan die je kunnen helpen om de spieren rondom je heupgewricht, en dan voornamelijk de binnenkant van je bovenbenen, te stretchen. Dit kun je dagelijks doen, hou iedere stretch zo’n 30 sec. vast. Ontspan tijdens het stretchen en adem rustig door, hierdoor geef je de spier de kans om “los te laten”.

Succes en tot de volgende keer!

Zoeken naar de ingang

Na een drukke dag met lessen ben ik alles nog eens aan het overdenken.

Ook vandaag blijkt weer hoe groot de verschillen tussen kinderen zijn.
Een jongen met ADHD.

In de groep was het voor hem veel te druk, dus zijn we op individuele basis verder gegaan.
Ik werk met hem en een pony op een speelse manier aan de longe. Hij vind het heel moeilijk om goed rechtop te blijven zitten. Ik had al vele oefeningen en aanwijzingen geprobeerd. Tot we bij toeval aan een brommer dachten ;-). Zodra hij denkt dat hij brommer rijdt als hij gaat draven, zit hij wél keurig rechtop. Met twee armen voor zich uit om gas te geven!
Een meisje dat het ene moment super in de rondte rijdt en het volgende moment helemaal dichtslaat omdat er in haar ogen iets spannends gebeurt.
Ik heb met haar afgesproken dat op het moment dat ze zich angstig voelt, ze hardop tot 10 gaat tellen. De eerste keer hoorde ik slechts gefluister, maar na een tijdje was ze luid en duidelijk aan het tellen. En ze heeft de rest van de les vrolijk met een grijns van oor tot oor uitgereden.
En dan het meisje dat over alles, maar dan ook echt over alles nadenkt. Omdat ze zo bang is het verkeerd te doen.
We zijn al best een tijdje bezig om zelf het hoofdstel om te doen. Soms lukt het, maar heel vaak ook niet. Keel-, neus- en sperriem zitten 9 van de 10 keer verkeerd. Ik heb het uitgelegd, voor gedaan, samen gedaan, ze lijkt het niet te onthouden.
Met rijden doet ze het echter heel goed. Heeft wat tijd nodig maar voelt alles goed aan. Ineens dacht ik… gevoel… wat doet ze met het hoofdstel indoen? Denken, denken, denken en vervolgens vastlopen.
Ik heb haar tijdens het opzadelen bezig gehouden met een praatje over school. Ze staat met het hoofdstel in haar hand en ik zie haar aarzeling. Ik zeg tegen haar: “Hup hoofdstel in, je kan het, niet nadenken, gewoon doen.” Vervolgens praat ik verder over de gymles.

En warempel. Hoofdstel in en alle riempjes op hun plek.
Ieder kind is anders.

Het is een uitdaging om iedere keer weer de ingang te vinden. Een ingang waarmee we mee verder kunnen. De ene keer is dat makkelijker dan de andere keer. Maar als het lukt geeft het zoveel voldoening.